این کتاب را می توانید بصورت PDF به بهای 6 دلار از طریق پرداخت به PayPal به نام a_shahvary@yahoo.com خریداری نمایید. کتاب خریداری شده برای خریدار ایمیل خواهد شد. لذا خواهشمند است پس ار پرداخت بهای کتاب موضوع را از طریق همین ایمیل اعلام فرمایید.
احمد شه وری. ایرانشناسی در نروژ. 1401. 1049 صفحه در قطع وزیری
این کتاب را می توانید بصورت PDF به بهای 5 دلار امریکا از طریق پرداخت به PayPal به نام a_shahvary@yahoo.com خریداری نمایید.
جهان ایران شناسی (9)
نروژ کشوری از کشورهای اِسکاندیناوی منطقه جغرافیایی با جزئیات خاص تاریخی و فرهنگی در شمال در اروپا است. اسکاندیناوی در معنای محدود آن دربرگیرندهٔ سه کشوراست. سوئد و نروژ و دانمارک مشتمل بر شبهجزیره اسکاندیناوی(است ولی در معنای گسترده یافته فنلاند، ایسلند، جزایر فارو و جزایر الند را نیز شامل میشود. نروژ 3۸5٬۲07 کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیت آن بالغ بر 5٬۲00٬000 نفر میباشد. این کشور از مشرق دارای یک نوار طولانی مرزی با سوئد بوده و همچنین از شمال شرق با فنلاند و روسیه و از جنوب با تنگهٔ اسکاژراک مرز مشترک دارد. سواحل نروژ طولانی است و به اقیانوس اطلس و دریای بارنتز متصل است. در سال 1۸15 در پایان جنگهای ناپلئونی، نروژ کوشید تا مجدداً خودمختار گردد ولی این کشور به زیر حکمرانی پادشاهان سوئدی درآمد. در همین زمان سوئد پیشنهاد ادغام نروژ در خاک خود را کرد ولی با مقاومت نروژ مواجه شد. سپس سوئد با یک حملهٔ برقآسا نروژ را اشغال نمود اما پذیرفت که نروژ کماکان قانون اساسی خود را حفظ کند. هرچند به پارلمان مجزای نروژ استقلال زیادی داده شد. رشد ملیگرایی در نروژ فشار بسیاری را بر اتحاد با سوئد وارد کرد. در 1۹05 – بهدنبال رأی نروژیان مبنی بر لغو این اتحاد – اسکار دوم سوئد ادعای خود را بر تاج نروژ رها کرد تا جدایی صلحآمیز این کشور میسر شود. به دنبال رد پذیرش تخت سلطنت نروژ از سوی یک شاهزاده سوئدی با مراجعه به آراء عمومی پرنس کارل دانمارکی، با لقب هاکون هفتم، پادشاه نروژ شد. نروژ در جنگ جهانی اول بیطرف بود اما این جنگ خسارتهای سنگینی به صنعت کشتیرانی آن وارد کرد. در طول جنگ جهانی اول بخشهای زیادی از نیروهای مسلح نروژ برای نگهبانی از سیاست بیطرفی بسیج شدند. تمرکز این بسیج بیشتر رو به دریا داشت. از همان ابتدا، سیاست بیطرفی نروژ، تحت فشار آلمان و انگلیس قرار گرفت بطوری که نروژ مجبور شد روابط تجاری و سیاسی را با آلمان به حداقل برساند. در اواخر جنگ، نیروهای مسلح، مقادیر قابل توجهی سلاح از فرانسه و انگلیس که از حملهٔ آلمان به نروژ بیم داشته و به توانایی نیروهای نروژ اطمینان نداشتند، دریافت کردند. این پیشدرآمدی بود برای آنچه ۲5 سال بعد با شروع جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد. در جنگ جهانی دوم نیز نروژ اعلام بیطرفی کرد ولی در سال 1۹40 به دست نیروهای آلمانی اشغال شد و طی سالهای 1۹40 تا 1۹45 در اشغال آلمان بود و قسمتهای زیادی از کشور طی جنگ ویران شد. ساختمانها، کارخانهها و بخش عمده شهرها بمباران و با خاک یکسان شد. بیشتر اجناس کمیاب شدند و بسیاری از مردم دوران سختی را تجربه کردند. در روز هشتم ماه مه سال 1۹45، آلمان تسلیم و نروژ یک بار دیگر به کشوری آزاد تبدیل شد. حدود 50٫000 نروژی بعد از جنگ خائن به کشور شناخته شدند. آنها اعضای حزب سوسیالیست ملی نروژ، ناسیونال ساملینگ بودند که از نازیها جانبداری و با آنها همکاری کردند. تعدادی معدودی از این افراد به خاطر خیانت به کشور اعدام شدند. بعد از سال 1۹45، بازسازی کشور شروع شد. این دوران بسیار پرمشغله بود. تولید و صادرات افزایش یافت و ناوگان تجاری کشور مجدداً ساخته شد و اقتصاد نروژ به تدریج بهبود یافت، گرچه تا اواخر دهه 1۹50 نیز هنوز برخی از کالاها سهمیهبندی بودند. در سال 1۹5۹ نروژ بیطرفی خود را ترک گفت و به ناتو پیوست و این مقدمه ای شد برای اینکه برای همیشه به دامن امریکا بغلتد. کشف نفت و گاز در سواحل جنوبی نروژ در دریای شمال در اواخر دههٔ 1960، اقتصاد نروژ را به یکباره متحول کرد و این امر نیز به نزدیکی بیشتر نروژ و امریکا کمک کرد. با این توصیفات باید گفت که ایران و نروژ نه از نظر سیاسی و نه از منظر اقتصادی با یکدیگر قرابت و همسویی ندارند. اگرچه دو کشور اسماٌ و رسماً با هم روابط سیاسی دارند. تا پیش از تحولات سال 1357/1978، مهمترین رخداد سیاسی دو جانبه دیدار تشریفاتی سران دو کشور و رد و بدل شدن پیام های رسمی مناسبتی بود زیرا پیوند های اقتصادی میان دو کشور بسیار ناچیز بود. دوری راه، جمعیت پایین نروژ و وناچیز بودن صادرات ایران به نروژ و متقابلاً از نروژ به ایران، بی تردید مهمترین علت پایین بودن سطح مراودات دو کشور در آن ایام بوده است. اما بعد از 1357، ایران که بزرگترین شرکای خود را در اروپا و امریکا و خاورمیانه از دست داده است، کهگاه تحرکاتی کور و بی نتیجه در رابطه با نروژ داشته است که در متن کتاب آورده شده است.
احمد شه وری. ایران و ایرانشناسی. 1395. 1014 صفحه در قطع وزیری
این کتاب را می توانید بصورت PDF به بهای 10 دلار امریکا از طریق پرداخت به PayPal به نام a_shahvary@yahoo.com خریداری نمایید.
جهان ایران شناسی (1)
تاریخ مناسبات ایران و ایتالیا «ژوستی نین امپراتور روم عقیده دارد، در خون سربازان ایرانی ماده خاصی وجود دارد که باعث می شود ترس نداشته باشند، بی باک و مغرور باشند و تسلیم نشوند؛ هنگام اسارت در برابر فاتح زانو نزنند و عجز و لابه نکنند؛ من نمی دانم که ایران چه آبی دارد، که بذر نهایت میهن دوستی را در جان مردمش پرورش می دهد… ». پروکوپیوس مورخ رومی چکیده روابط ایران و ایتالیا اشاره به روابط سیاسی، نظلمی و دیپلماتیک میان ایران و جمهوری ایتالیا دارد.
روابط ایران و ایتالیا در دوران باستان ایران و ایتالیا از جمله کشورهایی هستند که سابقه تاریخی- تمدنی مهمی دارند، اسناد تاریخی موجود نیز بیانگر خاستگاههای مشترک اقوام است و به عنوان مثال آیین مهر از ایران به رم رفت و طرفداران زیادی پیدا کرد. در زمان اشکانیان به دلیل قرارگرفتن ایران در مسیر بازرگانی تجار رم و چین، ایران در مبادلات فرهنگی نقش مهمی ایفا کرد. ری، همدان و شاهرود از جمله شهرهایی بودند که بازرگانان رم از آن عبور می کردند. در زمان ساسانیان مبادلات فرهنگی میان مراکز علمی دو کشور اهمیت بیشتری یافت و بهره گیری از استادان یونان و رومی در دانشگاه جندی شاپور نمونه بارزی از این دست است. پس از سقوط دو امپراطوری ایران و رم رابطه فرهنگی بین ایران اسلامی و ایتالیای سده های میانی خیلی زودتر از سایر کشورهای کنونی اروپا آغاز شد.
روابط ایران و ایتالیا در دوره صفویه و پس از آن در دوران صفویه، شاه عباس در مدت بیش از چهار دهه حکومت خویش سعی کرد تا با دولت ونیز رابطه برقرار کند. و حسنعلی بیک بیات، آنتولی شرلی و اسدبیک را بدین منظور روانه ونیز کرد و اگرچه انعقاد قرارداد سیاسی میسر نشد اما روابط بازرگانی و تجاری در زمینه کالا و اسلحه به طور قابل ملاحظهای جریان داشت. بازرگانانی که از ایران به ونیز می رفتند در قبال فروش ابریشم و دیگر محصولات ایرانی، علاوه بر سلاحهای جنگی، مرواریدهای بدلی، آینههای گوناگون، عینک، تسبیحهای شیشهای، کهربا، مرجان، شیشههای انگلیسی برای در و پنجره و همچنین پارچههای ابریشمی زربفت به ایران وارد می کردند. به دنبال گسترش روابط تجاری و سیاسی ایران با سایر کشورها و برقراری امنیت، سیاحان فراوانی به ایران سفر کردند که در میان آنها چندین سیاح ونیزی حضور داشتند.
دوره قاجاریه در خصوص روابط ایران در عهد ناصری نیز باید گفت نخستین موافقتنامه تجاری رسمی ایران و ایتالیا در سفر ناصرالدین شاه به اروپا در محلی به نام ساردینا به امضا رسید. در این دوران به دلیل حضور چشمگیر بازرگانان، افسران، سفرنامه نویسان و هنرمندان (عکاسان) روابط ایران و ایتالیا بیش از پیش گسترش یافت. فوکه تی[1] از جمله معلمان نظامی بود که وارد خدمت ایران شد. آنتونیو جیانوزی[2]، لوییجی مونتابونه[3] نیز از هنرمندان و عکاسانی هستند که در این دوره به ایران آمدند و آثار مهم تاریخی ایران عکسبرداری کردند. از جمله سفرنویسان ایتالیایی این دوره کارولا سرنا است که همزمان با سی امین سلطنت ناصرالدینشاه به ایران آمد و در بهار ۱۸۷۸ ایران را ترک کرد. سفرنامه او حاوی موضوعاتی در خصوص جریانات سیاسی و اجتماعی از جمله شرح حال زنان ایرانی است.
مناسبات در دوره معاصر
ایتالیا و انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق روابط دو جانبه در دهۀ 1980 بدنبال رخ داد انقلاب اسلامی و زمانی که ایران از سایر کشورها، البته نه همه، فاصله گرفت بگونه ای استراتژیک آسیب دیده و در این میان آسیب وارده به روابط دوجانبه ایران و ایتالیا بخاطر کمک هایی که ایتالیا به عراق در بخش نیروی دریایی می کرد، آسیب جدی تری دید. اما با پایان گرفتن جنگ روابط بتدریج عادی شد. در حال حاضر حجم مبادلات تجاری از سطح بالایی برخوردار است. در سال 2005 ایتالیا سومین کشور تأمین کننده نیازمندیهای ایران بوده است. در سال 2006 هم ایتالیا در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپایی بالاترین جایگاه را به خود اختصاص داده بود. در سال 2006 حجم مبادلات تجاری دو کشور به 6 میلیارد یورو بالغ شد است[4]. برغم سطح بالای مبادلات تجاری، روابط دیپلماتیک دو کشور بخاطر حمایت ایتالیا از تحریم هایی که علیه ایران وضع می شود اغلب دچار وقفه می گردد که در این میان انتقادهای ایتالیا از رییس جمهور سابق ایران که مواضع ضد غربی سختی در پیش می گرفت، بی تأثیر نبود[5].
روابط فرهنگی در سال 2004، کارشناسان ایتالیایی برای افزایش ظرفیت موزه ملی ایران از 2200 به 6000 در ایران مشغول بکار شدند.
برگزاری یکصد و پنجاهمین سالروز روابط ایران و ایتالیا همایشی در طی روزهای ۲۰ الی ۲۲ فروردین ۱۳۹۰ با همکار نهادهای غیر دولتی بنام موسسه فرهنگی اشراق و موسسه نوای نی با همکاری سازمانهای دولتی از جمله استانداری همدان و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری این استان و چند سازمان دولتی دیگر برگزار گردید. در این همایش که برای نخستین بار در این رابطه برگزار شده بود رئیس مرکز هماهنگی انجمنهای دوستی، سفیر ایتالیا و چند تن از مسئولان مربوط دراین همایش حضور داشتند.
پانویس: [1]focchetti [2] Antonio giannuzzi [3] Luigi mantabone [4] Italy remains the top trading partner of Iran in the EU [5] Italian Experts to Develop Iran’s National Museum
ADABSARA 