گوته 3
ﺷﻬﺮ ” ﻭﺍﯾﻤﺎﺭ” ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ، ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ “ﮔﻮﺗﻪ ” ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻨﺎﺱ ﺑﺰﺭﮒ ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﭘﺎﺭﮐﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ، ﺩﻭ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻨﺎﻡ ﮔﻮﺗﻪ، ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺎفظ ﺍﺳﺖ. ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺳﻨﮓ ﯾﺎﺩﺑﻮﺩﯼ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﻌﺮﯼ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ، نقش ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻋﻤﺮﯾﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻏﻤﺖ ﺭﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ<>ﺭﻭﯼ ﻭ ﺭﯾﺎﯼ ﺧﻠﻖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻮ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﻃﺎﻕ ﻭ ﺭﻭﺍﻕ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻭ ﻗﺎﻝ ﻭ ﻗﯿﻞ ﻋﻠﻢ<>ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺟﺎﻡ ﻭ ﺳﺎﻗﯽ ﻣﻪ ﺭﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﻫﻢ ﺟﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﻭ ﻧﺮﮔﺲ ﺟﺎﺩﻭ ﺳﭙﺮﺩﻩﺍﯾﻢ<>ﻫﻢ ﺩﻝ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﻭ ﺳﻨﺒﻞ ﻫﻨﺪﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﻋﻤﺮﯼ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺍﺷﺎﺭﺗﯽ<>ﭼﺸﻤﯽ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﻭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﻣﺎ ﻣﻠﮏ ﻋﺎﻓﯿﺖ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻟﺸﮑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﯾﻢ<>ﻣﺎ ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﭼﺸﻢ ﯾﺎﺭ ﭼﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ<>ﺑﻨﯿﺎﺩ ﺑﺮ ﮐﺮﺷﻤﻪ ﺟﺎﺩﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﺑﯽ ﺯﻟﻒ ﺳﺮﮐﺸﺶ ﺳﺮ ﺳﻮﺩﺍﯾﯽ ﺍﺯ ﻣﻼﻝ<>ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﭼﻮ ﻧﻈﺎﺭﮔﺎﻥ ﻣﺎﻩ<>ﭼﺸﻢ ﻃﻠﺐ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺧﻢ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻈﺎ ﺩﻝ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪﺍﺕ ﮐﺠﺎﺳﺖ<>ﺩﺭ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﺧﻢ ﮔﯿﺴﻮ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﯾﻢ
گوته ﺩﺭ ﺩﻓـﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ ﭼﻨﯿﻦ نوشته است :
ﺩﺍﺭﻡ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ. ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﻫـﯿﺠﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻏـﺰﻝ ﺳﺮﺍﯾﯽ ﻧﺰﻧﻢ، ﺗﺎﺏ ﻧﻔـﻮﺫ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺍﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺭﺍ، ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﭘﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻧﻬﺎﺩ، ﻧﺪﺍﺭﻡ. ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﺎ ﻋﻄﺮ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺷﺮﻕ ﻭ ﻧﺴﯿﻢ ﺭﻭﺡ ﭘﺮﻭﺭ ﺍﺑﺪﯾﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﻭﺯﺩ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻣﺮﺩ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻋﺠﯿﺒﺶ ﻣﺮﺍ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﺧﻮﯾﺶ ﺳﺎﺧﺖ.
ﺍﯼ ﺣﺎﻓﻆ ! ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺴﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﯾﺪﻥ، بسا دیوانگیست !
ADABSARA 