شهر شهرِ فرنگ ِ خوب تماشا کن 0073
Regardez notre ville! Notre ville est la belle ville de France
حافظ و سلطان محمود شاه بهمنی
سلطان محمود شاه بهمنی، شاه دکن، در هنرها و زبانهای فارسی و عربی دانشمند بود. او حامی ادب و هنر بود. وی مقداری پول برای حافظ فرستاد تا در سفرش به دکن مصرف کند، اما زمانی که حافظ در کشتیای که توسط سلطان مخصوصاً برای او فرستاده شده بود نشست، طوفانی عظیم برخاست که حافظ را ترساند و او را از رفتن به دکن منصرف ساخت. حافظ او را چنین مدح گفته است، همانطور که هنری ویلبرفورس کلارک بیان کرده است:
دمی باغم بسربردن جهان یکسر نمی ارزد
به می بفروش دلق ما کزین بهترنمی ارزد
بکوی می فروشانش بجامی برنمی گیرند
زهی سجاده تقوی که یک ساغرنمی ارزد
رقیبم سرزنشها کرد کزین باب رخ برتاب
چه افتاد این سرما را که خاک درنمی ارزد
شکوه تاج سلطانی که بیم جان دراو درج است
کلاهی دلکش است امّا به ترک سرنمی ارزد
چه آسان می نمود اوّل غم دریا به بوی سود
غلط کردم که این طوفان به صد گوهرنمی ارزد
ترا آن به که روی خود زمشتاقان بپوشانی
که شادی جهانگیری غم لشکر نمی ارزد
چوحافظ درقناعت کوش وزدنیی دون بگذر
که یک جومنت دونان دوصد من[1] زرنمی ارزد
Mahmoud Shah Bahmani
Sultan Mahmoud Shah Bahmani, King of Deccan, was learned in the arts and in Persian and Arabic. He was a patron of literary merit. He sent some money for Hafiz to spend for his trip to Deccan, but when Hafiz sat in the ship that was sent by the Sultan especially for him, there arose a great storm, which frightened Hafiz and made him to give up all thoughts of visiting Deccan. Hafiz has eulogized him, as Clarke has put it, as such:
A world altogether, to pass life a single moment in grief– is not worth:
For wine, sell our ragged religious garment; for more than this it– is not worth.
In the wine-seller’s street, for a single cup of wine, they take it (the prayer- mat of piety) not up:
O excellent prayer-mat of piety, that, a single cup of wine– is not worth.
The watcher reproached me saying _”Turn away thy face from this door (of the true Beloved):”
To this our head What happened that (even) the dust of the door, it– is not worth.
The pomp of the imperial crown in whose grandeur is fear of life,
Is verily a heart-alluring crown; but the abandoning of one’s head (life),it– is not worth.
At first, in hope of profit, very easy the toil of the sea appeared:
I uttered a mistake. Because, a hundred jewels (hopes of union with the true Beloved), this (great) deluge (full of dangers)– is not worth.
For thee, that best that from the desirous ones thou cover thy face,
Because, the grief of an army, the joyousness of world– seizing is not worth.
Like !, strive in contentment; and let go the mean world:
Because two hundred “mans[2]” of gold, one grain of the favor of the mean– is not worth.
Sultan Mahmoud Shah Bahmani
Sultan Mahmoud Shah Bahmani, roi du Deccan, était savant dans les arts et en persan et arabe. Il était un protecteur des lettres et des arts. Il envoya de l’argent à Hafiz pour qu’il le dépense lors de son voyage au Deccan, mais lorsque Hafiz monta dans le navire envoyé par le Sultan spécialement pour lui, une grande tempête se leva, ce qui effraya Hafiz et l’amena à abandonner toute pensée de visiter le Deccan. Hafiz l’a loué ainsi, comme Henry Wilberforce Clarke l’a mentionné:
Un monde entier, mais passer ne fût-ce qu’un seul instant de la vie dans le chagrin — n’en vaut pas la peine :
Pour du vin, vends notre haillon de vêtement religieux ; car il ne vaut pas davantage.
Dans la rue du marchand de vin, pour une seule coupe de vin, ils ne la prennent pas (le tapis de prière de la piété) :
Ô excellent tapis de prière de la piété, qu’une seule coupe de vin — ne vaut pas.
Le veilleur me réprimanda en disant : “Détourne ton visage de cette porte (du Véritable Bien-Aimé) :”
Qu’est-il arrivé à notre tête, que même la poussière de cette porte — ne vaut pas ?
La splendeur de la couronne impériale, dont la grandeur inspire la crainte de la vie,
Est certes une couronne fascinante ; mais l’abandon de sa tête (sa vie), elle — ne vaut pas.
Au début, dans l’espoir du profit, le labeur de la mer m’a paru bien facile :
J’ai commis une erreur. Car, cent joyaux (espoirs d’union avec le Véritable Bien-Aimé), ce (grand) déluge (plein de dangers) — ne vaut pas.
Pour toi, le mieux est que tu caches ton visage aux yeux des désireux,
Car le chagrin d’une armée, la joie de la conquête du monde — ne vaut pas.
Comme moi, efforce-toi d’être satisfait, et abandonne ce monde vil :
Car deux cents “mans” d’or, un seul grain de la faveur des vils — ne vaut pas.
[1] – واحد وزن هر من برابر 3 و یا 4 کیلوگرم است. در برخی شهرها 3 کیلوگرم بوده و در بعضی دیگر 4 کیلوگرم.
[2] – The unit of weight of each man is equal to 3 or 4 kilograms. In some cities it is 3 kilograms and in others it is 4 kilograms.
ADABSARA 