کالا 001136

احمد شه وری.
عصر رودکی تاریخ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دولت سامانیان (28). 195 صفحه.
ISBN-13: 978-1478170693
این کتاب را می توانید بصورت PDF به بهای 1 دلار امریکا از طریق پرداخت به PayPal به نام a_shahvary@yahoo.com خریداری نمایید.

نگاهی نو به تاریخ ایران 28
سالشمار تاریخ سیاسی و فرهنگی سامانیان

– 198 (204ق)- مامون حکومت هرات را به الیاس فرزند اسد و حکومت چاچ را به برادر او یحیی و حکومت فرغانه را به احمد دیگر فرزند اسد و حکومت سمرقند را به نوح برادر آنان داد. و این آغاز قدرت گرفتن فرزندان اسد و تشكیل دودمان سامانیان بود.
– در همین سال نوح ابن اسد بن سامان خدات به سال 204 ق از طرف مامون امیر سمرقند شد و در سفری که مامون به خراسان کرد به خلیفه پیوست و در رکاب وی به بغداد رفت.
– 220(226ق)- محمد بن جریر طبری فقیه ودانشمند ایرانی بدنیا آمد.
– 227 (شوال 234)- امیر اسماعیل سامانی در فرغانه متولد شد.
– 230 (237ق)- نوح فرزند اسد والی فرارودان / ماورداء النهر شد.
– 238 (245ق)- نوح فرزند اسد درگذشت.
– 243 (250ق)- رودکی شاعر بزرگ ایران در حدود سال 250 ق در سمرقند چشم به جهان گشود
– امیر احمد سامانی فرزند اسد در فرغانه درگذشت.
– نصر بن احمد سامانی به امارت رسید.
– 244 (شعبان251)- ابوبکر محمد بن ذکریا بن یحیی رازی، دانشمند و طبیب مشهور در زمان نصر ابن احمد سامانی در شعبان 251 ق / 243 در ری متولد شد.
– 251(ق259)- راتبه نیشابوری شاعر، موسیقی دان و بربط نواز دوران طاهریان و سامانیان متولد شد.
– 253 (ربیع الآخر 260)- بین امیر اسماعیل سامانی و حسین بن الطاهر الطائی جنگی در گرفت كه در آن بسیاری از مردم بخارا كشته شدند.
– 253 (12رمضان 260)- امیر اسماعیل سامانی وارد بخارا شد. در همین سال امیر نصر بن احمد را منشور ولایت همه اعمال ماوراءالنهر از آب جیحون تا اقصی بلاد مشرق بیاوردند، از خلیفه موفق بالله و خطبه بخارا بنام امیر نصر بن احمد و بنام امیر اسماعیل گفتند و نام یعقوب لیث صفار از خطبه افتاد.
– 254 (261ق)- خلیفه عباسی المعتمد بالله امارت نصر بن احمد سامانی را بر ماوراءالنهر تایید کرد. قول دیگر این است که نصربن احمد سامانی در سال 275 توسط برادرش برکنار شد که این قول معتبرتر است.
– 270(279ق)- ابوالفضل محمد بن عبدالله بلعمی وزیر اسمعیل بن احمد سامانی وپسرش احمد ونصربن احمد بود.
– 271 (279ق)- نصر بن احمد سامانی درگذشت.
– امیر اسماعیل سامانی امارت یافت.
– 275 (283ق)- در این سال یک سرباز پیرمحلی به نام مولی صندلی علیه سامانیان بپاخواست و راه را برای بازگشت قدرت صفاریان در آن خطه باز شد، اما آن قیام پیش نرفت و سیستان دوباره به دست سامانیان افتاد.
– 275(283ق)- اسماعیل پسر کوچک احمد، برادر خویش نصر را خلع کرد و بجای او نشست و بامر معتضد خلیفه به جنگ با صفاریان پرداخت و سلطنت آنان را برانداخت. ترکان غزنوی موقع را غنیمت شمردند و در سرزمینهای جنوبی سیحون جای سامانیان را گرفتند.
– 277(آذر) (269ق)- خبر رسید که اسماعیل احمد قصد سیستان دارد عمرو محمد پسر بشر را با سپاهی بسیار فرستاد تا با اسماعیل حرب کنند. اسماعیل مردی جنگی بود. پس اسماعیل نیز قصد ایشان کرد و نبردی سخت کردند و محمد پسر بشر کشته شد و علی پسر شروین و گروهی بسیار اسیر شدند. متعاقب این رویدادها عمرو نامه به معتضد نوشت و ولایت ماوراءالنهر را خواستارشد. معتضد با درخواست عمرو موافقت کرد ولی از اسماعیل سامانی خواست تا در برابر عمرو بایستد و به موافقت او با خواست عمرو اعتناء نکند.
– 278 (اسفند) (286ق)- در اسفند 278[1]، در جنگی که در نواحی بلخ بین عمرولیث و اسماعیل سامانی درگرفت، عمرو لیث مغلوب و گرفتار شد و سپاهش نیز منهزم گشت. اسماعیل سامانی عمرو را تحت الحفظ از بخارا به بغداد روانه کرد. ضمن اینکه به محافظان عمرو لیث سپرد چنانچه در بین راه در جایی او را خواستند از وی دست بدارند.
– 279 (شنبه 15 ربیع الآخر 287)- امیر اسماعیل سامانی در روز شنبه منتصف ربیع الاخر سنه سبع و ثمانین و ماتین (287 ق) عمرولیث را به بلخ اسیر کرد و بر مملکت مستولی گشت.
– 280 (چهارشنبه 10 جمادی الاول 288)- عمرولیث بدست امیر اسماعیل سامانی اسیر شد.
– 279 (287ق)- بین امیر اسماعیل سامانی و محمد بن زید داعی جنگی درگرفت که منتهی به قتل داعی و فتح گرگان و طبرستان و ضمیمه شدن این ناحیه به بلاد سامانیان گردید.
– 280 (288ق)- امیر اسماعیل سامانی بعزم دفع محمد بن هارون لشكر كشید. هارون پس از یکسال و نیم حکومت در طبرستان از جانب اسماعیل، در این سال بر مخذوم خود عاصی شده بود.
– 287 (295ق)- امیر اسماعیل سامانی در بخارا درگذشت.
– احمد سامانی دوم پسر امیر اسماعیل سامانی امارت یافت.
– 290(299ق)- ابوعلی محمد بلخی از جمله نخستین شاعران پارسی گوی درگذشت. (*تاریخ تخمینی است)
– 291(300ق)- ابوحَفص حکیم پسر احوص سُغدی موسیقی ‌دان و شاعری پارسی ‌گوی از سغد در پایان سده ۳ و آغاز سده ۴ ه. درگذشت.
– 292 (301ق)- احمد سامانی دوم پسر امیر اسماعیل سامانی پس از پنج سال و چهار ماه پادشاهی درگذشت.
– نصر دوم پس از احمد ثانی سامانی امارت یافت.
– 296(305ق)- راتبه نیشابوری شاعر، موسیقی دان و بربط نواز دوران طاهریان و سامانیان درگذشت.
– 300(310ق)- محمد بن جریر طبری فقیه و دانشمند ایرانی در بغداد درگذشت.
– 304 (شعبان313)- ابوبکر محمّد بن زَکَریای رازی در تاریخی بین ۵ شعبان ۳۱۳ (قمری) ه.ق[2]. تا ۳۱۳ ه.ق. در ری وفات یافته ‌است. مکان اصلی آرامگاه رازی نامعلوم است. برخی منابع نیز سال درگذشت وی را 323ق نوشته اند.
– 306(315ق)- ابوعلی محمد بن الیاس سعدی سمرقندی بر کرمان استیلا یافت. او از سرهنگان آل سامان بود.
– 311(320ق)- در این سال ابو منصور محمد بن عبدالرزاق از اهالی توس در این ولایت فرماندهی داشت. او امیری با فضل و ادب دوست بود و به فرمان او شاهنامه ای به نثر تهیه شد که متاسفانه جز مقدمه آن چیزی باقی نمانده است.
– مردم سیستان بر احمد فرزند اسماعیل، امیر سامانی شوریدند و با احمد از بازماندگان صفاریان بیعت کردند.
– 312(303ق)- ابوحاتم احمد بن حمدان مولف كتاب «اصلاح» درگذشت.
– 315(325ق)- ابوالحسن شهید بن حسین جهودانکی بلخی از سرایندگان عالی قدر و شاعران نامی اواخر سدۀ سوم و اوایل سده چهارم هجری و از متکلمان بزرگ و حکیمان نامور و استاد علوم اوایل (مجموعه معارف نوین)، درگذشت.
– 316(ق)- ابوالفضل محمد بن عبدالله بلعمی از وزارت نصربن احمد بركنار شد.
– 319(329ق)- ابوزراعۀ معمری جرجانی شاعر روزگار سامانیان و همروزگار رودکی درگذشت.
– شاكر / جلاب بخاری شاعر روزگار سامانیان و همروزگار رودکی درگذشت.
– 320(330ق)- رودكی سمرقندی شاعر بزرگ دربار سامانیان درگذشت. رحلت رودكی در سال تولد فردوسی بزرگ[3] در زادگاهش قریه بنج اتفاق افتاد و در همان جا به خاک سپرده شده است.
– ابوطیب محمد فرزند حاتم مصعبی شاعر شاعر روزگار سامانیان و همروزگار رودکی درگذشت. به گفته تاریخ بیهقی ابوطیب محمد بن حاتم مصعبی صاحب دیوان رسالت نصر بن احمد سامانی و یگانه روزگار بوده است.
– 321 (330ق*)- منجیک ترمذی، شاعر هم عصر رودكی (نیمه دوم سده چهارم) درگذشت. (*تاریخ تخمینی است).
– 321(331ق*)- ابوعباس فضل بن عباس رَبَنجَنی ، شاعر سمرقندی درگذشت. (*تاریخ تخمینی است)
– 322 (331ق)- نصر دوم پس از احمد سامانی دوم درگذشت.
– نوح ابن نصر بن احمد سامانی، ملقب به امیر الحمید و مکنی به ابومحمد در این سال جای پدر در بخارا بر تخت نشست.
– 323(330ق)- ابوالفضل محمد بن عبدالله بلعمی درگذشت.
– 324(334ق)- ابوشعیب صالح فرزند محمد هروی از مردمان هرات درگذشت.
– 325(335ق)- ابواسحق ابراهیم بن محمد بخاری جویباری ازشاعران همروزگار رودکی درگذشت.
– رابعه بنت کعب قزداری بلخی، شاعر سده چهارم هجری درگذشت.
– 327(337ق)- ابوشکور بلخی از شاعران و دانشمندان سده چهارم هجری درگذشت. ابوشکور بلخی کتابی در وزن شاهنامه به نام «آفرین نامه» داشته که به نظم درآوردن آن را در سال 333 ق/ 323 آغاز و آن را در سال 336 در بحر متقارب پایان رسانده بود.
– 330(340ق)- ابوالمثل بخارایی شاعر عصر سامانیان درگذشت.
– سِپِهریِ بُخارایی از چامه سرایان آغاز سده چهارم هجری درگذشت.
– 331(341ق)- ابوالمؤید بلخی/ ابوالمؤید رونقی بخارایی شاعر و نویسنده سده چهارم هجری و دوران سامانیان درگذشت.
– رونقی بخارایی/ بخاری شاعر سده چهارم هجری و دوران سامانیان درگذشت.
– 332(342ق)- ابوطاهر طیب بن محمد خسروانی شاعر سده چهارم هجری و دوران سامانیان درگذشت.
– خبازی نیشابوری شاعر سده چهارم هجری و دوران سامانیان درگذشت.
– 332(چهارشنبه اول فروردین)( بیست و هفتم شوال سال ۳۴۱)- مجدالدین ابوالحسن کسایی مروزی بدنیا آمد.
– عبدالملک بن نوح بن نصر در این سال امارت یافت.
– 333(343ق)- نوح ابن نصر بن احمد سامانی درگذشت.
– 336(347ق)- ابوالحسن سیمجور امیر قهستان وسپهسالار وحکمران خراسان شد.
– 338(349ق)- ابوالحسن سیمجور از امیری قهستان و سپهسالاری و حکمرانی خراسان عزل شد.
– 339(350ق)- ابوعبدالله محمد بن حسن معروفی بلخی درگذشت. امیر رشید عبدالملک بن نوح بن نصر، که از343 تا350 ق/ 339 سلطنت داشت، ممدوح او بود.
– ابوالحسن سیمجور حکمران خراسان شد.
– 339(350ق)- مسعودی مروزی شاعر سده چهارم هجری و دوران سامانیان درگذشت. مسعودی مروزی بنا به قول زنده یاد ذبیح الله صفا نخستین کسی است که به نظم کشیدن روایات تاریخی ایران را آغاز و شاهنامه ای منظوم پدید آورده است.
– عبدالملک بن نوح بن نصر پس از هفت سال و شش ماه امارت درگذشت.
– 340 (350ق)- منصور بن نوح سامانی درگذشت.
منصور بن نوح سامانی، مکنی به ابوصالح بعد از برادر خود عبدالملک بن نوح به امارت ماوراءالنهر و خراسان رسید.
– 341(352ق)- کتاب تاریخ الرسل والملوک / تاریخ طبری بفرمان ابوصالح منصور بن نوح سامانی توسط ابوعلی بن محمد بن عبدالله بلعمی بزبان فارسی ترجمه شد. این كتاب بنام تاریخ بلعمی نیز شناخته می شود.
– احمد صفاری بر اثر خیانت غلامش کشته شد و فرزندش خلف از نوادگان دختری عمرو لیث به امارت رسید. در همین سال امیرخلف به قصد حج، طاهر پسر حسین را در سیستان به جای خود گذاشت ولی بعد از مراجعت طاهر او را به شهر راه نداد. خلف به کمک منصور پسر نوح سامانی بر طاهر چیره شد. اما به زودی با بروز اختلاف بین آن دو منصور لشکری را به فرماندهی ابوعلی سیمجور، حاکم خراسان، برای دفع خلف فرستاد ولی چون بین او با خَلَف قبلاً دوستی بود، او را رخصت داد به جایی دیگر برود تا خود عذری نزد منصور داشته باشد.
– الپتگین یا البتگین درگذشت.
– 342(352ق)- كتاب تاریخ طبری مشتمل برداستان شاهان ایران پیش از اسلام بصورت مخلوط با داستانهای یهودیان، مسیحیان و مسلمانان به اهتمام ابوعلی بلعمی وزیر ابوصالح منصوربن نوح سامانی به فارسی ترجمه شد. او پس از مختصر گردانیدن متن عربی، مطالبی نیز بر آن افزود[4] .
– 343 (353ق)- نوح ابن منصور بن نوح بن نصر سامانی، ملقب به الرضی و مکنی به ابوالقاسم از امرای سلسله سامانی در بخارا ولادت یافت.
– 344(354ق)- ابو حاتم محمد فرزند حبّان بستی درگذشت. یاقوت در ذیل لغت «بست» و در ضمن شرح حال ابو حاتم محمد فرزند حبّان بستی گوید: ابو حاتم از برای ابوالطیب مصعبی کتابی درخصوص قرامطه تألیف کرد و او ابوحاتم را بقضاء سمرقند فرستاد چون مردم سمرقند از قضیه آگاهی یافتند بکشتن‏ او قصد کردند و ابوحاتم فرار اختیار نمود[5]. یاقوت حرکت ابوحاتم را از سمرقند در سال 330 یا 339 می نویسد و قریب ‏بیقین است که مصعبی در زمان وزارت خود و اواخر عهد امیر نصر ابو حاتم را به شغل‏ قضا بسمرقند فرستاده بنابراین باید وزارت مصعبی و قتلش که بگفتۀ ثعالبی کمی بعد از آن اتفاق افتاده مقارن همین سنوات بوده باشد.
– 344(355ق)- کتاب «البده و التاریخ» توسط مطهر بن طاهر المقدسی تالیف شد
– 351 (361ق)- منصور بن نوح سامانی پس از کشمکشهایی با رکن الدوله و عضدالدوله دیلمی به سال 361ق صلح کرد.
– نوح فرزند منصور سامانی به امارت رسید.
– 352 (ق)- احمد صفاری بر اثر خیانت غلامش کشته شد و فرزندش خلف به امارت رسید. در همین سال امیرخلف به قصد حج، طاهر بن حسین را در سیستان به جای خود گذاشت ولی بعد از مراجعت طاهر او را به شهر راه نداد. خلف به کمک منصور بن نوح سامانی بر طاهر چیره شد. اما به زودی با بروز اختلاف بین آن دو منصور لشکری را به فرماندهی ابوعلی سیمجور، حاکم خراسان، برای دفع خلف فرستاد ولی چون بین او با خَلَف قبلاً دوستی بود، او را رخصت داد به جایی دیگر برود تا خود عذری نزد منصور داشته باشد.
– 353 (363ق)- ابوعلی بلعمی وزیر منصور فرزند نوح سامانی درگذشت.
– ابوجعفر عتبی پس از درگذشت ابوعلی بلعمی به وزارت منصور فرزند نوح سامانی منصوب شد ولی چند ماه بعد در همان سال عزل گردید.
– پس از ابوجعفر عتبی ابومنصور یوسف بن اسحاق به وزارت منصور فرزند نوح سامانی رسید و تا 365 ق در این مقام باقی بود.
– نوح فرزند منصور سامانی درگذشت. او داماد ابوالحسن سیمجور بود.
– پسر نوح فرزند منصور سامانی که منصور دوم هم خوانده می شود، به امارت رسید.
– 355 (365ق)- منصور دوم سامانی درگذشت.
– عبدالملك دوم برادر نوح فرزند منصور/ منصور دوم، به امارت رسید. مدت امارت او 8 ماه بود.
– نوح ابن منصور بن نوح بن نصر سامانی، ملقب به الرضی و مکنی به ابوالقاسم امارت یافت.
– در این سال منصور ابن نوح سامانی ابوعبدالله احمد بن محمد جیهانی را به وزارت خود انتخاب کرد و او را تا آخر امارت خود (سال366ق) در این سمت نگاه داشت.
– 355(366ق)- ابوالحسن آغاجی یا آغجی، شاعر و همروزگار نوح بن منصور (366- 387ق) /(355 -375) بوده است.
– 355(366ق)- نوح بن منصور به پادشاهی رسید.
– 359(28خرداد)( 11 جمادی الاولی 370)- شیخ الرییس، ابوعلی سینا، حسین بن عبدالله حسن بن علی بن سینا، ‌معروف به ابن سینا در دهی به نام خورمیثن در نزدیکی بخارا چشم به جهان گشود.
– 359(370ق)- ابومنصور محمد بن احمد دقیقی شاعر قرن چهارم درگذشت.
– 360 (371/372ق)- قابوس پس ازچهار سال سلطنت (366 – 371 ق) در حدود 18 سال (371 – 388) از امارت محروم و در خراسان در پناه آل سامان بزیست.
– ابوالحسن سیمجور از حکمرانی خراسان بركنار شد.
– ابوالحسین عتبی وزیر نوح بن منصور به قتل رسید.
– 361(372ق)- در این سال كتاب «حدود العالم من المشرق الی المغرب»، اوّلین کتاب به زبان فارسی درباره علم جغرافیا، که نویسنده آن شناخته نیست، در روزگار محمد بن احمد فریفون از امیران همروزگارِ نوح بن منصور سامانی نوشته شد. نویسنده این كتاب را به محمد بن احمد الحارث تقدیم کرده است.
– 364(374ق)- ابوالحسن علی بن محمد غزوانی لوکری درگذشت.
– 365(376ق)- ابوالحسن سیمجور برای بار سوم حکمران خراسان شد.
– 366(378ق)- ابوالحسن سیمجور درگذشت. او پدر زن نوح دوم سامانی بود.
– 370(381ق)- ابوعلی محمد بن احمد بلخی شاعر اواخر دوره سامانیان درگذشت.
– 371(383ق)- ابوبکر طبرخزیخوارزمی شاعر و ادیب كه قصیده ای در سوگ محمد بن علی خسروی دارد، درگذشت.
– 373 (384ق)- نوح ابن منصور بن نوح بن نصر سامانی امارت خراسان را با لقب ناصرالدین به سبکتکین داد و محمود را نیز سیف الدوله ملقب فرمود.
– 374(387ق)- محمود غزنوی پس ازشکست دادن برادرش اسمعیل به تخت نشست.
– 376 (387ق)-
– 376(384ق)- نوح سامانی حکومت خراسان را به البتكین داد.
– نوح پسر منصور سخت بیمار شد، اطباء از درمان وی درماندند و ابوعلی سینا را به بالین او فراخواندند و او موفق به درمان امیر سامانی شد. [ظاهراً بهبودی امیر سامانی دوام نیافت]
– پادشاهی نوح بن منصور به پایان می رسد وعلی ابن مامون بن محمد خوارزمشاه، از فرمانروایان آل مامون، به امارت می رسد.
– 376(387ق)- سبکتکین وفات کرد و پسرش محمود جانشین وی گردید.
– 378(389ق)- ابومنصور بن محمد مروزی از شاعران معروف اواخر دوره سامانی و اوایل غزنوی درگذشت. او در رثای ابراهیم اسماعیل بن نوح ملقب به منتصر که در 395 ق/ 383 ش کشته شد، سوگ نامه ای دارد.
محمود غزنوی پس ازشکست دادن عبدالملک بن نوح سامانی بر خراسان مستولی شد و بدین ترتیب سلسله سامانی توسط محمود غزنوی منقرض گردید.
– 380(391ق*)- مجدالدین ابوالحسن کسایی مروزی شاعر عهد سامانیان درگذشت.
– 381(392ق)- پادشاه بخارا، نوح بن منصور(حکومت از366 تا 387 ق) به علت بیماری، ابوعلی سینا را به نزد خود می خواند و ابن سینا ازاین راه به کتابخانه عظیم دربار سامانی دست می یابد.
– 382(393ق)- ابوالفرج سکزی شاعری از مردم سیستان و مداح ابوعلی سیمجور درگذشت.
– 383(394ق)- ابوعلی سینا بواسطه دگرگونیهای سیاسی و سقوط فرمانروایی سامانیان در بخارا، به گرگانج در شمال غربی خوارزم می رود.
– 384(395ق)- ابوابراهیم اسماعیل بن نوح بن منصور بن نوح بن نصر باز پسین شاهزاده سامانی به سال 395ق / کشته شد.
– 386(397ق)- ابومنصورعماره بن محمد مروزیاز شاعران سده چهارم درگذشت. او تا سال قتل ابوابراهیم اسمعیل منتصرآخرین پادشاه سامانی که در 395 ق/ 383 روی داد حیات داشته است.
– 387(399ق*)- ابن مقله بیضائی، خوشنویس به قتل رسید.
– 387(399ق*)- ابوالعلاء شوشتری یا بوالعلاء شُشتری[6] شاعر ایرانی پارسی گوی سده 4هجری درگذشت. (*تاریخ تخمینی است)
– 387(399ق*)- ابوعبدالله باذنی (منسوب به باذن از اعمال سرخس) شاعرروشندل دوره سامانیان درگذشت. (*تاریخ تخمینی است)
– 387(399ق*)- ابوعبدالله محمد بن صالح ولوالجی مروی از شعراى عهد سامانى و غزنوى درگذشت. (*تاریخ تخمینی است)
– 387(399ق*)- امیر ابوالحسن علی بن الیاس بخارایی از امرا و شعرای دورۀ سامانی درگذشت. ابوالحسن اغاجی از امرای دربار سامانیان بود و با نوح فرزند منصور، هفتمین پادشاه سامانی که از 366 تا 387 ق شهریاری داشت، معاصر بود. (*تاریخ تخمینی است)
– 387(399ق*)- ترکی ‏کشی ایلاقی از شاعران پارسی گوی سدۀ چهارم هجری درگذشت.
– 387(399ق*)- طَیّانِ ژاژخا شاعر نیمه دوم سده چهارم هجری درگذشت.
– 399(412ق*)- کتاب «غرراخبارِملوک الفرس ثعالبی» قبل از سال 399/ 412 ق نوشته شد. (*تاریخ تخمینی است)
– 415(428ق)- ابوعلی سینا در سال 415 برابر 428 ق، زمانی که تنها 57 سال داشت، از جهان رخت بربست. او زمانی رحلت كرد که با ادای دین خود به دانش بشری، نامی به صلابت تمدن ایرانی از خود به جای گذاشت. پیکر او درهمدان مدفون است.

پانویس:
[1]- تاریخ سیستان یک شب مانده از ربیع الاخر 287 نوشته که 28 ربیع الاخر 287 برابر است با 17 اردیبهشت 279.
[2]- برابر با ۱۵ اکتبر ۹۲۵
[3]- این تقارن، ناخواسته مرا بیاد دیالوگ مقدماتی فیلم لایم لایت اثر چارلی چاپلین انداخت با این شرح که “درسحرروشنایی صحنه [هنر] هر پیری که پای بیرون می گذارد جوانی پای بدرون می نهد”، یا چنین مضمونی زیرا آن فیلم را قریب 45 سال پیش دیده ام.
[4]- شادروان دهخدا، لغت نامه، به نقل از تاریخ مفصل ایران تالیف عباس اقبال ص 336 و 339.
[5]- معجم البلدان ص 619 ج 1
[6]- شوشتر را در گذشته ششتر هم می گقتند و می نوشتند. نک: معین، محمد. فرهنگ فارسی. جلد دوم. چاپ ششم. تهران. امیرکبیر، ۱۳۶۳.